| Top sites |
|
- Zoeken - Productbeoordeling - Speur plaza - Auto spot - Gratis weblog - Nieuwe ringtones - Webcam chat - Gratis dating - Plaatjes kleurplaten - Verhuur je koophuis |
| |
| --- Archief --- |
|
Crocodile Trophy 2006 Blogeiland |
| 30-10-2006 - The race is run, the task is done... Het laatste bericht van Mark geeft aan dat er nog twee etappes te rijden zijn. En omdat er iemand tegen mij gezegt heeft "ther are no easy day's in the crocodile" zijn we daar ook maar vanuit gegaan. De twaalfde etappe staat in de papieren als de "Creb-track" , wij weten nu waarom hij zo heet. Na een infiets tocht van 70KM? draaien we die bewuste track op, steile klimmen, afdalingen, rivier crossings enz zorgen ervoor dat we veel van de fiets af moeten Het motto deze dag is "fiets heel houden". De organisatie heeft die ochtend het pad nog vrij gemaakt met kettingzaag, Dat geeft wel aan wat we allemaal zijn tegen gekomen. Met een steile afdaling komen we die dag aan in Wujal wujal, een plaatsje in het tropisch regenwoud. een klein stroomje zorgt voor het water en hier vind de laatste primitieve overnachting plaats. Als de zon ondergaat wordt het al snel stil in het kamp...nog 1 te gaan. In de ochtend uren als de mist in het woud optrekt, zijn we met 5 man op zoek naar de schoenen van Fred, die volgens de eigenaar die nacht een eigen avontuur hebben beleefd...wij weten wel beter en na dat ze gevonden worden staan we klaar voor de laatste 63 KM van de tocht. Mark en Alexandra vertrekken voor ons met hun 4WD en verbazen zich over het parcours. Na 30 KM hadden we al 900 hoogtemeters gemaakt, Het zweet gutst van het lichaam als we aankomen op het enige depot die dag, het is 42 graden. Mark en Alexadra zijn gesterkt met Erik en Jozet en ze drukken ons vol met heerlijke watermeloen. Het hele peloton heeft als sportief gebaar opelkaar gewacht en alleen de laatste 32 KM wordt er echt geraced...en wij rijden mee....hoe dichter we bij de finish komen hoe harder dat het gaat de kopgroep bestaat nog uit een man of 15 als we 10KM voor de finish zijn we rijden 45KM per uur gemiddeld op drie km voor het einde nemen we de kop over en duwen door naar 55 KM per uur, de toppers haken aan, en vlak voor dat we het strand opdraaien missen we in alle vaart de oprit naar het strand en schieten tussen de geparkeerde auto's in, onder het afzetlint schieten we weer de kopgroep in maar de kop zijn we kwijt. op het strand volgen de laatste 50 meter...we zijn er, een finsh die bij ons past...een finish met een verhaal. Op het strand rollen er tranen en volgen er felicitaties. De eerste Tandem heeft het gehaald. Die avond hebben we een feest en natuurlijk de uitrijking van de nodige prijzen. Iedereen komt indvidueel naar voren toe om zijn verdiende award op te halen. en bij iedereen die naar voren komt is wel een verhaal te vertellen. Maar in een sfeer van respect en bewondering voor elkaars prestatie wordt er voor iedereen even hard geklapt. Tijdens de uitrijking wordt er een moment stilgestaan bij een overleden mountainbiker die twee jaar geleden tijdens een mountainbike wedstrijd is overleden. ook hij was een fanatiek Croc rijder . en sindsdien is er besloten om elke croc op te dragen aan een rijder in ere van hem.....in dit geval twee... wij dus. met de woorden " You two brought colour to this race" kregen wij die eer toe geschoven. De rest van die avond is natuurlijk feest en het uitwisselen van verhalen die wij jullie natuurlijk allemaal nog gaan vertellen als we thuis zijn! The race is run, the task is done, is wat er nu door mij heen schiet. Maar een ding is zeker wij hebben wel op die pendalen gestaan maar zonder de hulp van mijn lieve Laura, vrienden, collega's, sponsoren en donateurs was dit nooit zover gekomen. Dit hebben we niet alleen gedaan en ook niet kunnen doen. In het bijzonder de hulp van Alexanda en Mark tijdens de wedstrijd is van onschatbare waarde geweest, gewoon super! nog twee dagen van rust, herstel en geregel en dan komen we terug naar het land waar de winter aan het invallen is.....vol met verhalen en "licht" gebruind landen we vrijdag om 1730 op vertrouwde grond. Groeten uit aussie en nogmaals iedereen BEDANKT!!! Gepost door: op 30-10-2006 om 10:48 Klik hier om de 22 reactie(s) te bekijken. |
| 27-10-2006 - Cooktown Zo twee loodzware etappes zitten erop, 2 more to go!De etappe van gisteren van Mulgrave river naar Laura,148 km,42 graden en veel "corrugations" was al een vrij pittige,vooral omdat ze de dag ervoor natuurlijk vol gegaan waren,maar door een tandje terug te schakelen en het "rustig" aan te doen,ging het eigenlijk niet slecht.Er zaten af en toe stukken tussen met los zand en wat lange langzame beklimmingen met uitzicht op een eindeloze weg,dit zorgde voor de nodige mentale uitdagingen.En telkens als de autos de fietsers inhaalden reden ze minutenlang door enorme stofwolken,waardoor het zicht zo slecht was,dat het gevaar van ongelukken groot was,maar ook deze etappe kwamen ze zonder pech door! 's Avonds werd er gewaarschuwd voor de etappe van vandaag naar Cooktown,142 km,nog steeds bloedheet en nog meer corrugations en bulldustholes,dit zijn gaten in de weg gevuld met een heel fijn stof,die je haast niet ziet,maar "ideaal" zijn om een tandemwiel aan gort te helpen.Wij (de volgautos) moesten vooruit rijden vanwege het stof en konden pas na 102 km bij depot 3 weer meerijden,dit was ook beter zo,want de stofwolken die wij veroorzaakten waren echt niet normaal,we zien er ook echt lekker uit,dust everywhere! De weg was heel zacht,met enorme wasborden en de nodige heuveltjes, wij vreesden het ergste voor de tandemboys. Omzo groter was onze verbazing toen we van een van de officialcars,die ons inhaalden,hoorden dat ze weer op kop lagen,wat is dit nou!!!???? In de langere afdalingen zijn ze zo snel en als dan de klim niet al te lang is,rijden ze zo bij het veld weg en als ze dan op kop liggen,gaat het verstand op nul,alle goede voornemens aan de kant en raggen maar! Dit ging goed tot km 70,toen werden de heuvels langer,het zand nog zachter,de corrugations nog vreselijker en het veld stoomde weer over ze heen,helaas maar wie niet waagt........Toen ze bij depot 3 aankwamen,had je voor heel weinig geld een tandem kunnen kopen!!Ze zaten er behoorlijk doorheen en vervloekten die zware tandem!!Maar na wat drinken,eten en wat slapgeouwehoer,galmde de strijdkreet van de chinese vechthonden weer door de outback en off they were again voor de laatste 40 km.De laatste 20 km waren op asfalt,maar het venijn zat hem hier in de staart ,de laatste km was een klim met een stijgingspercentage van 30%,(zeg maar dag tegen die ketting als de stoker zijn pk's loslaat)Gelukkig was die niet meer zo fris,dus alles bleef heel !!en na een loodzware dag kwamen ze als 14e aan op Grassy Hill 162 m boven Cooktown met een fantastisch uitzicht. En dat en de wetenschap dat er nog 2 etappes overblijven,die niet meer zo moordend zijn,geeft goede moed voor de rest,we zijn er bijnaaaaaaaaaaaa,groeten van de tandemboys,Alexandra en Mark Gepost door: op 27-10-2006 om 09:24 Klik hier om de 11 reactie(s) te bekijken. |
| 25-10-2006 - and the winners are........ Jawel het is zover, voor het eerst in de geschiedenis van de crocodile trophy heeft een tandemteam een etappe gewonnen!!!!!!!!!!Na de tijdrit van gistereren ,de hele middag tijd gehad te herstellen,wat rond te hangen en een biertje in de local pub te drinken en uiteraard de beentjes te verzorgen,waren ze weer helemaal klaar voor de etappe van vandaag :120 km redelijk vlak met slechts 800 hoogtemeters en een niet zo slechte gravelroad,het terrein voor de tandem??Inderdaad ja!!!!! na het bekende rustige begin,het duurt ff voordat "captain fred" voorop warm is,en het oppikken van een bidonfles die vd fiets trilde( met tot 40 gr. wel nodig)bleken ze toch nog met het veld mee te komen,na het eerste depot op 30 km,kwamen ze tot onze grote verrassing als 2e aan.Normaal stappen ze dan even af,de benen strekken,wij wisselen alle bidons,en dan gaan ze weer,nu was het stress,en moest alles snel snel, ze roken bloed.Bij het 2e depot lagen ze op kop,het ging als een speer,met een beetje wind in de rug fietsten ze iedereen gek!!!! Nu werden we pas echt fanatiek,vliegende wissels,niks met afstappen,volgas werd er doorgebeukt,bij het 3e depot hadden ze 4 min voorsprong en nog 30 km te gaan met wat stijgingen en een steeds zwaardere weg het kon nog spannend worden,plus de grote vraag zou alles heel blijven? in hun enthousiasme,was het motto "heel houden" al lang weer vergeten!!Goede voornemens duren nooit zolang,of is dat korte termijn geheugen van die jongen echt aan bonken??!!Maakt ook niet uit,door keihard door te bijten kwamen ze met 4.24 min voorsprong over de finish en de etappe was gewonnen,wie had dat gedacht na al die materiaal pech,nu dit gigantische succes, een echt geweldige prestatie!! Francesco ligt nu nog na te zweten in zijn tent,hij had toch behoorlijk te lijden achterop zonder rijwind,maar goed dit pakt niemand ze meer af,nu "alleen "nog uitrijden hebben ze zich voorgenomen,kijken hoe lang ze dat volhouden: -).Ik schrijf dit trouwens vanaf een computer midden uit de bush,mulgrave river ,een prachtig camp hebben we aan de rivier en een vd sponsors heeft een sateliet verbinding zodat emails sturen mogelijk is,weliswaar niet de snelste verbinding,maar het werkt,er staan inmiddels -tig man in mijn nek te hijgen,die ook willen mailen maar dit bericht moest er toch even uit de jongens hebben een etappe gewonnen,yahooooooooooo!!!!!!!!!!! groeten vanuit mulgrave river ergens in de bush,bloody hot,but no flies!!!!!!Mark Gepost door: op 25-10-2006 om 13:29 Klik hier om de 27 reactie(s) te bekijken. |
| 24-10-2006 - Pech, pech en .....revanche, Chillagoe, 22-10-2006 Dag allemaal, Eergisteren een trage start, maar een wervelend herstel in het laatste deel van de 5-de etappe met een flitstende eindsprint. 10 Km voor de finish op een klim van 20% knalde de ketting weer eens uit elkaar(wanneer gaan ze die dingen eindelijk eens tandem proof maken?!) Hierdoor verloren we weer eens onnodig veel tijd. Gisteren een etappe met ontzettend veel klim- en daal- werk in het begin van de etappe. Wij moeten altijd even een uur warm rijden voordat we kunnen knallen. Dat gebeurde na een uur dan ook. Na 2 3 uur trappen waren we zoveel mensen voorbij gegaan, dat we alleen de profi's nog voor ons hadden. Wat hadden we goede benen!! Op een afdaling, direct gevolgde door een klim, doken we in een "dusthoole", waardoor een een valpartij onvermijdelijk werd. Gevolg: geknapte voorvork, onherstelbaar beschadigde voorvelg en een afgebroken vooras. Na 12 km lopen, waarbij we een inbussleutel als vooras hadden ingezet, omdat we anders de tandem moesten dragen, kwam Mark ons tegemoet. Het was uiteraard precies een etappe, waarop het verboden was om volgautos's te gebruiken, i.v.m. met de moeilijkheid van het terrrein. Mark had voor ons een nieuwe voorvork en had onderweg van de dokter haar velg uit haar prive mountainbike "geleend" ... hoezo meedenken? Op deze geleende velg, waarop we onze voorrem niet konden gebruiken, zijn we tenslotte opgestapt om de laatste 50 km te fietsen. Net voor het eten kwamen we binnen en konden zo nog net de prijsuitrijking van die dag meemaken. We werden nog speciaal genoemd, en kregen veel lof toegezwaaid over het doorgaan na zoveel pech. Vandaag de tijdrit, die in omgekeerde klasserings-volgorde werd getart. Dat hield voor ons in dat er 7 teams voor ons startte. Er diende gestart te worden vanuit een vrachtwagen van de organisatie. Dat ging dus even niet met de tandem. Wij mochten naast de vrachtwagen starten. Er werd met een tussenruimte van telkens 1 minuut gestart. Nog voor het keerpunt hadden we de teams die voor ons gestart waren, ingehaald en lagen we op kop. Met snelheden van boven de 60 km/uur werd vervolgens de terug weg ingezet, een rood gordijn van stof achter ons aan trekkend. Menig gebed voor het het heel houden van onze banden, werd gepreveld... Onze tocht maakte op de toeschouwers en de organisatie zoveel indruk (volgens Mark kon je ons op 500 meter al aan komen rollen door de diepe brom van de rollende banden, dat we vanavond de prijs in ontvangst mogen nemen van de meest agrressieve rijders van vandaag. We trekken voor deze gelegeheid onze klompen en oranje Holland shirt aan. Dat zal mooi staan op het podium vanavond ;-) Morgen weer een etappe van boven de 100 km door de outback. Het is hier op het moment rond de 40 graden en vinden het niet erg dat we na de tijdrit vrijaf zijn. Chillagoe ligt overigens midden in de outback en veel is hier dus niet te doen. Vinden we ook helemaaaal niet erg. Vanavond vroeg naar bed( om 18.30 uur trekt hier iemand aan het touwtje en is het pikken donker. Morgen omj 06.00 weer op, ontbijten en knallen maar weer. we vermaken ons prima en hebben veel vetropuwen in de volgende helft van de Trophy. Groetjes, Fred, Francesco, Mark en Alexandra Gepost door: crocodile op 24-10-2006 om 06:31 Klik hier om de 18 reactie(s) te bekijken. |
| 21-10-2006 - laatste nieuws van het front 21.10 Hallo allemaal,hier een snel berichtje uit de outback,na de fantastische uitleg van fred hoe ik moest inloggen op zyn weblog hoop ik dat dit gaat lukken.De jongens zyn op dit moment aan DE etappe bezig,slechts 85 km ,maar wel 2150 hoogtemeters en als we de verhalen mogen geloven ,het meest verschrikkelijke terrein,zodat zelfs de topjongens hele stukken moeten lopen!Ze hebben andere banden gemonteerd,het tuigje voor trekpaard francesco uitgeprobeerd en zijn er helemaal klaar voor!De volgautos mogen helaas niet mee op deze etappe(had ik me er zo op verheugd eindelijk die winch eens te kunnen gebruiken,nou ja komt misschien nog!?)en wij moeten een grote omweg rijden,waarbij we door een stadje,Ravenshoe, komen en wat boodschappen kunnen doen en dit berichtje schrijven. Na een goede eerste etappe,stonden de "tandemboys" te trappelen voor de start van de 2e etappe,na een verplaatsing met de bus 100km het binnenland in kon eindelijk het echte werk beginnen!De eerste 30 km was asfalt en niet al te steil,het terrein voor de tandem! Enzo hadden ze hun "one minute of fame"en reden trots voorop,toen kwamen de eerste heuvels en de gravelroads en de topjongens lieten zien hoe daar gereden wordt,ongelooflijk!Door de regen was de weg zacht en modderig en de tandem werd er in vastgezogen,waardoor de laatste 20 km enorm zwaar werden,toch konden ze deze rit in het middenveld beeindigen, een prima prestatie! Wel was er even vergeten dat ze het eigenlijk rustig aan wilden doen,jeugdig enthousiasme??Na een werkelijk heerlijk diner in een prachtige omgeving en een lang nachtje slaap begon de 3e etappe de langste met 156 km,en hoe die begon!!!Voor ons in de 4wd prachtig!steile dalen met riviertjes doorkruisen op en neer,grof terrein.Op de tandem iets minder! De eerste 30 km, 7 keer lek gereden,daar wordt niemand blij van! Daarna werd het terrein wat beter en verloren ze geen tijd meer,maar de schade was al gedaan,als laatste kwamen ze binnen. Evalueren,wat moeten we veranderen? Andere banden,meer spanning en afstappen als het te steil is!!.Na wederom een heerlijke maaltijd was alle ellende vergeten,de benen wat losgemaakt,lekker slapen en met het vooruitzicht op een redelijk vlakke etappe van 105 km had iedereen er weer zin in.Deze 4e etappe lieten ze zien dat ze achter de topjongens heel goed mee kunnen komen en `s avonds was iedereen vol lof over de tandemboys.De benen voelden nog steeds goed,de moraal optimaal,kortom helemaal klaar voor de, qua terrein, zwaarste etappe van de trophy,hopelijk houden ze alles heel !!!!!!! Zo ik moet snel verder,want anders zijn zij nog eerder over de finish als wij. Groeten uit de outback waar we een fantastische tijd beleven! Mark Gepost door: crocodile op 21-10-2006 om 04:12 Klik hier om de 13 reactie(s) te bekijken. |
| 20-10-2006 - 19e vandaag!! Kijk op www.cyclingnews.com Met ook weer een mooie foto erop ! Klik op de link: http://www.cyclingnews.com/mtbphotos.php?id=photos/2006/oct06/croctrophy06/croctrophy064/TheDutchTandemupandrunning Gepost door: crocodile op 20-10-2006 om 13:35 Klik hier om de 1 reactie(s) te bekijken. |
| 19-10-2006 - Cycling news meldt vandaag do 19-10 het volgende: Tough Day on The Tandem Stage three of the Crocodile Trophy proved to be an especially tough day for the riders from the Dutch Tandem Project, who suffered seven flat tires on the marathon journey. "For the first thirty km we had a bit of bad luck," Dutch tandem cyclist Francesco Wessels said. "First we had a flat on the front, then we had two flats at one time, so we had to change tactics and change tires." Pechdagje dus voor de jongens!  Gepost door: crocodile op 19-10-2006 om 18:44 Klik hier om de 2 reactie(s) te bekijken. |
| 17-10-2006 - de kop is er af! Dan is het eindelijk zover! We staan met de Tandem tussen allemaal snelle jongens met geschoren benen, klaar op de startlijn. Het is zwaarbewolkt en er is een flinke wind. Bij de start is nog iemand met een lekke band. die wordt nog even snel gewisseld maar om 1 min over 12 klinkt het startschot. Na maanden van voorbereiding is het eindelijk zover. we zijn gestart aan wat nog een heel avontuur beloofd te worden! De eerste hazen schieten er van door 2 kilometer over een fietspad langs het strand en dan draaien, kop in de wind over het strand terug. wij bevinden ons in het midden van het geheel. als we het strand opdraaien worden we geconfronteerd met los zand, keiharde wind en zelfs een beetje regen.....gewoon hollands weer dus! We hadden het een en ander getraind op het strand dus we wisten waar we ongeveer moesten gaan rijden. Een paar keer op en af om de fiets door het zand te duwen maar de trein liep! driemaal hebben we het rondje gereden en na 15 KM komen we als 18e over de finisch! Zeer tevreden leveren we ons eerste resultaat op de proloog af. Na de prijsuitrijking volgt er wat heel wat pers aandacht. iedereen is nieuwschierig naar die veeeelste lange fiets en die twee mannen die er op zitten. Op www.cyclingnews.com is al snel na een gereden etappe de uitslag van die dag te zien en vaak ook wat foto's. En ook vandaag staat er een foto ons op! Dus effe inloggen maar! De uitslagen die er vermeldstaan kloppen niet. Wij waren vandaag dus 18e. We kijken uit naar de dag van morgen, Rit van 105 KM. We hopen dat we daar de mogelijkheid hebben om weer een stukje te schrijven. Om Iedereen op de hoogt te houden. Fred & Francesco Gepost door: crocodile op 17-10-2006 om 12:33 Klik hier om de 11 reactie(s) te bekijken. |
| 16-10-2006 - COUNTER IS AANGEPAST Geachte bezoekers, het aftelsysteem naar de start van de Crocodile Trophy is inmiddels aangepast naar de JUISTE tijd. Webmaster 16-10-2006 Gepost door: crocodile op 16-10-2006 om 19:10 Klik hier om de 4 reactie(s) te bekijken. |
| 15-10-2006 - Townsville, 15 okt Hallo allemaal, Gisteren zijn Mark en Alexandra bij ons aangekomen in Townsville. Happie gegeten en plan de campagne gemaakt over de te vervoeren spullen en hoe ze de verzorging het best handen en voeten kunnen geven. De organisatie zocht nog 3 personeelsleden voor de vaste staf. We hebben ze in ieder geval weer aan een mevrouw geholpen die wel mee wilde met het hele circus als kok... Is nooit vervelend als je iemand kent in de keuken ;-) Vandaag verhuizen we onze spullen naar de Seagull, waar we 2 nachtjes met alle rijders slapen alvorens a.s. dinsdag de start zal plaats vinden op het strand. Het begint aardig te kriebelen... Gisteren hoorden we een verhaal van een deelnemer van vorig jaar dat er etappes bij waren dat ie uren achtereen moest lopen, omdat fietsen echt niet mogelijk was (...) We zullen het wel zien, we hebben er in ieder geval enorm veel zin in! Aan de voorbereidingen en acclimatisatie heeft het in ieder geval niet gelegen, want die waren prima. We hopen ook de tandem nu heel te houden en gaan geen stijgings percentages van 25% of meer aan. Afstappen en douwen luidt het devies. Gisteren hebben we de laatste 65 kilometers weggetrapt naar een radarstation boven op een berg. temperatuur 35 graden, geen wind en alleen maar klimmen tot 20%, dan blijkt maar weer eens hoe belangrijk het is om voldoende vocht bij je te hebben. Na 2 uur hadden we 5 bidons leeggedronken. Afijn, vandaag en morgen gaan we relaxen en veeeeel laaaange koolhydraten eten om de brandstoftank maximaal te vullen. En achter de nog steeds niet opgedoken derde doos aan :-( Groetjes Fred en Francesco Gepost door: crocodile op 15-10-2006 om 00:43 Klik hier om de 9 reactie(s) te bekijken. |
| 12-10-2006 - Eindelijk, de post ... Vlak voor vertrek naar Magnetic Island (voor de kust van Townsville) kwam eindelijk het verlossende telefoontje, de dozen waren geariveerd. De Australische douane had 1 van de dozen aan een nadere inspectie onderworpen, maar alles(o.a. sport- en herstel drank) zat er nog in. Ook onze 2 "outback t-shirts" die we vlak voor vertrek in Duitsland hadden besteld zaten er bij. Alleen waar was de doos met de reserve onderdelen? Vandaag maar weer gebeld. "Voor het weeknd wordt ie afgeleverd, no worrie's." Morgen verlaten we het eiland weer en hebben we een "barbie" (=bbq) bij wat Australiers. We moeten alleen onze eigen drinken mee nemen, no worrie. Mark en Alexandra komen definitief op de zondag aan in Towensville, waar asl. de start zal plaatsvinden op de dinsdag. De Deense mountainbiker uit Townsville kwamen we op Magnetic Island ook weer tegen, it's a small world. Gepost door: crocodile op 12-10-2006 om 11:30 Klik hier om de 12 reactie(s) te bekijken. |
| 11-10-2006 - Even weg van het vaste land... Vanochtend 11-10, samen getraind met de nummer 6 van het afgelopen wereldkampioenschap, de Deen Michael Borup. We zouden een paar uurtjes gaan trainen op het strand, waar ook de proloog volgende week gehouden zal worden. Op de weg er naar toe, reden we 'm volledig uit het wiel (geen woord van gelogen, he was deeply impressed.) Op het strand kregen we vervolgens even een lesje :-( en weten we inmiddels weer waar we staan. Het verschil tussen een prof en een paar goed willende amateurs... Die Borup maakt volgens 'm zelf geen enkele kans op de eindoverwinning vanwege het grote gehalte marathonrijders (die iets meer kunnen dan 1 dag de sterren aan de hemel rijden.) Voor hem is de Crocodile de eerste meerdaagse marathon. Wij waren na die paar uurtjes wel van 'm onder de indruk. Hij overigens ook van ons, met name het wegrijden maakte veel indruk en het rijden op de weg ("looks very good".) Gelukkig heeft ie ons niet tegen een 30 procent helling op zien kruipen ;-) Vanmiddag tussen de buien door (het weer is hier volkomen van slag volgens de Aussis en volgens ons ook,) hebben we de boot gepakt naar een eiland voor de kust van Townsville. Hier blazen we nog wat dagen uit om vrijdag weer terug te gaan naar Townsville. We verwachten Mark en Alexandra omstreeks de zondag te ontmoeten. Mijn voorlopig laatste dag met een rood wijntje bij de maaltijd  Groetjes, Fred en Francesco Gepost door: crocodile op 11-10-2006 om 12:49 Klik hier om de 8 reactie(s) te bekijken. |
| 10-10-2006 - weer een fietsenma(k)ker ontmoet. Zoals alle dagen hier in Australie, begint de dag met een stralende zon en een lekker bakkie koffie. Na het ontbijt worden de rollen verdeeld de boodschappen worden gedaan en ook de fiets heeft wat onderhoud nodig. Dat wil zeggen een lekke band verwisselen en nog wat aan de ketting prutsen. Al snel word er een gebroken spaak geconstateerd in het achterwiel. Dus toch niet zonder schade van het strand gekomen! Opweg naar de plaatselijkfietsenmaker. Na wat getouwtrek was hij bereid om het een en ander gelijk te repareren. en na 30 minuten waren we weer op pad. Vandaag stond er een korte rit (50 KM) op het programma langs een plaats waar je wat van het lokale wild kon aaien. krokodillen, en kangaroes enzo. prima dagje vermaak. Op de terugweg hebben voor het eerst kennis gemaakt met de Australische regen! Met de post lijkt alles goed te gaan er is ons beloofd dat het morgen op plaats van bestemming moet zijn....no worry's mate, blijven ze roepen, laten we dat dan ook maar doen. Morgen nog maar eens op het strand trainen en natuurlijk de post ontvangen??!! Gepost door: crocodile op 10-10-2006 om 08:57 Klik hier om de 10 reactie(s) te bekijken. |
| 09-10-2006 - 9 oktober, nooit te oud om te leren... Gisteren het parcours van de proloog verkend. Omdat het strand hier erg smal is en een iets (...) grotere hellingshoek heeft dan in Nederland, wilden we dat even gaan vooroefenen op de daadwerkelijke proloog locatie. Nadat we op de gbruikelijke manier waren begonnen (voorste man rijdt weg, achterste man springt erbij donderden we na 15 meter al van de fiets af. Het fietsen zelf ging ook niet al te best, omdat de fiets bij een snelheid onder de 25km/h begon weg te zakken in het zand. Dus : het gas er maar op, hartslag 170, snelheid iets hoger en maar stampen. Dat ging ongeveer goed tot het keerpunt waar we weer onderuit gingen. Puzzelen, overleggen, vloeken en na 3 runs waren we er achter, bijna lege banden waardoor het draagvlak werd vergroot en stampen maar tot een hartslag van 160, hoger werd een drama. Vanochtend achter ons postpakket dat we in NL 2 weken op de post gedaan hebben en nog steeds niet geariveerd is Australie. Volgens de mevrouw van de post stond het in Sydney (?) en was het bijna gereed om hier naar toegestuurd te worden. Vanochtend SMS van Mark gehad. Hij is vanochtend vanuit het zuiden gaan rijden en voegt zich samen met Alexandra na bijna 2500 km bij ons in Townsville. So far so good ... F & F Gepost door: crocodile op 09-10-2006 om 13:51 Klik hier om de 7 reactie(s) te bekijken. |
| 08-10-2006 - What's in a name... Townsville 8-10-2006 Na gisteren alle (5) backpackermotels te hebben bekeken en vergeleken, kozen we tenslotte voor het Down Town motel. Relatief rustige straat, midden in het centrum van Townsville. Omstreeks 19.00 uur zagen we de straat langzaam veranderen in een uitgaanslocatie a la Leidsche plein, maar dan met een veel rumouriger publiek, dat v.n.l. buiten op straat feest viert. We zeiden nog tegen elkaar, "dat doen ze natuurlijk omdat het feest eindigt om 0.00 uur zoals in Engeland." Foutje!! Omstreeks 03.00 bereikte het feest zijn hoogtepunt. We zaten alle 2 (met geplaatste oordoppen) recht op in bed. Isolatie van ramen en muren moeten hier nog uitgevonden worden. We dachten nog even: "if you can't beat them join them" maar we hadden vandaag een trainingssessie op het programma op het strand gepland staan. Niet zo lang, maar de "omslagdag" v.w.b. de naderende zomer zat eraan te komen. Die is nu definitief begonnen, de hitte is gelijk tropisch. Op het postkantoor (zondags geopend) konden ze nog niks over onze vooruit gestuurde pakketten zeggen. "Maybe tomorrow, no worrie's". We hebben vanochtend per direct onze kamer opgezegd en zijn naar een backpackers motel vertrokken net buiten het centrum. Vanochtend werd daar het aboriginal dames rugby team verzorgd en gemasseerd. Nou zijn we hier inmiddels wel wat gewend over de omvang van de dames, maar dit sloeg echt alles! Benen met de omvang van een volwassen mannen romp en dito armen. Mijn God we beginnen aardig door te krijgen waarom de het bevolkingsaantal in Australie begint af te nemen... Vanmiddag faktor 30, zoncap onder de helm en de benen lostrappen op het strand. Zo bereiden we ons voor op de eerste etappe dag, die vnl. over het strand zal gaan. Groetjes vanuit een broeierig Australie, F&F Gepost door: crocodile op 08-10-2006 om 04:01 Klik hier om de 3 reactie(s) te bekijken. |